Palya

Hallo allemaal, zoals een aboriginal je hier zou begroeten. Ik heb julie weer genoeg te vertellen, dus ga er maar goed voor zitten.

Sinds mijn laatste weblog in juni veranderde er niet zoveel aan mijn leven hier in de outback. Doordeweeks was ik meestal aan het werk tussen de schapen en in de weekenden trainde ik de paarden. Een paar keer ben ik mee geweest om vee te gaan drijven. Ik ben toen ook begonnen te leren om een schaap te scheren. Ik kan je vertellen dat dat moeilijk is. Je moet er niet alleen aan denken hoe je het scheerapparaat moet vasthouden, maar ook hoe je het schaap moet vasthouden en het scheerapparaat moet gebruiken. En dat dan allemaal tegelijk! Het duurt nog eventjes voordat ik een heel schaap kan scheren, maar ik kan op z'n minst een achterbeen scheren! ;-) Het begin is er... Daarnaast mocht ik een keer voor 2 weken mee met Warwick om in het noorden van Queensland aan het werk te gaan. We deden er 8 uur (!!) over om er te komen en je kan je voorstellen dat we het weekend niet naar huis gingen. Mijn mogelijkheid om zoveel mogelijk te zien van de outback van Australie.

Dit was ook de periode dat het allemaal wat minder goed met me ging. Het begon allemaal toen ik samen met Kerstin, die achter het stuur zat, terug kwam van een dagje uit. We reden op een onverharde weg vlakbij wildroosters, waar we overheen moesten, toen een van de banden klapte. Aan de andere kant van het wildrooster raakten we in de berm en vlogen over de kop. Het ging allemaal zo snel! Gelukkig mankeerden we allebei niet meer dan een paar bulten op ons hoofd, de auto was er slechter aan toe en kon afgeschreven worden! Een week later toen ik mijn bloedresultaten terug kreeg, bleek ik de ziekte van Pfeiffer te hebben. Ik kon niet meer werken en besloot 18 augustus een relaxte vakantie tegemoet te gaan.

Het weekend voordat ik wegging, werden er endurance ritten in Charleville georganiseerd. Dit wou ik natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan. Slechts twee keer had ik gereden de laatste 3 weken, voordat ik zondag 15 augustus 80 km ging afleggen. We voerden de paarden ‘s nachts om 2 uur en vertrokken om 5 uur ‘s ochtends. Het eerste deel reden we met licht om te kunnen zien waar we heen moesten. Daarna werd het langzaam licht. Na ruim 3 uur had ik samen met Kate de eerste 40 km afgelegd en moesten de paarden een keuring ondergaan door de veearts. Het belangrijkste was dat het hartritme niet te hoog is en dat de paarden niet kreupel zijn. Kate haar paard was kreupel en ik moest de tweede 40 km alleen afleggen. Eigenlijk is het meer een sociaal evenement, want ik kwam onderweg allemaal mensen tegen waar ik een praatje mee kon maken. Na nog eens 3 uur zat er het dan eindelijk op. Ik was helemaal kapot en alles deed pijn! Gelukkig kwam mijn paard Strawberry weer door de keuring heen en aan het eind van de dag kon ik de 2e plaats in mijn gewichtsklasse in ontvangst nemen.

Vakantie!!

Op 18 augustus vertrok ik ‘s avonds met de nachtbus naar Brisbane waar ik de volgende ochtend aankwam. Het voelde gelijk weer allemaal heel vertrouwd, het leek er niet op dat het 6 maanden geleden was dat ik backpacken voor het laatst gedaan had. 20 augustus vertrok ik naar Hervey Bay waar ik na 6 maanden weer aan het strand kon gaan liggen! De volgende ochtend vertrok ik naar Fraser Island.

Fraser Island

Fraser is het grootste zandeiland ter wereld waar je alleen toegang toe hebt via een ferry met een 4WD. We waren met 14 personen in twee 4WDs vergezeld door 2 gidsen. Op de eerste dag was het heerlijk zoning weer en reden we naar lake Wabby. Het ene moment was ik in een woestijn en het volgende moment bij een helder gekleurd meer. Hierna vertrokken we naar onze kampeerplek vlakbij de zee. We sliepen in tenten en ik kon het echt kampeergevoel ervaren. Als je ‘s nachts naar de wc moest, moest je iemand meenemen en de dingo stick niet vergeten. De stick had je nodig om de dingoes van je af te slaan als ze je gingen aanvallen! Gelukkig ben ik geen dingo tegen gekomen, alleen een paar gezien toen ik in de auto zat. Er leven 150-200 dingoes op Fraser. De volgende dag kon ik tijdens mijn ontbijt dolfijnen en walvissen spotten. We gingen weer op pad en ik besloot een stuk te gaan rijden. Dat is nog eens anders dan op een normale weg! Voor mij leek 60 km/uur al snel en soms was het moeilijk om de auto onder controle te houden op het mulle zand. We maakten een stop bij de ‘ Champagne pools' die zo genoemd zijn door de zwembadjes die gecreeerd worden als een golf over de rotsen slaat en het witte schuim achterlaat. Hierna gingen we naar ‘ Indian Head' waar we een prachtig uitzicht hadden over de oceaan en walvissen, haaien en dolfijnen konden spotten. Daarnaast konden we een schipwrak ‘ de Maheno' bewonderen die helaas voor het grootste deel onder het zand bedolven is. ‘s Avonds sliepen ik weer in een tent. Het was alleen jammer dat het ‘s nachts ging regenen en de tenten niet waterdicht waren! De volgende dag toen het weer opgeklaard was, vertrokken we naar Laka McKenzie waar het water helder is en het zand bijna zo wit als sneeuw is. Kortom een klein paradijsje! Een goede manier om mijn trip naar Fraser mee af te sluiten!

Whitsundays - Great Barrier Reef

De volgende dag kwam ik aan in Airlie Beach van waar mijn zeilboot naar de Whitsundays zou vertrekken. De eerste dag was het heerlijk zoning weer en kon ik mijn talenten beproeven in het besturen van een boot. Het was prachtig om door dit geweldige gebied te zeilen. Die avond kon ik voor de verandering op een boot gaan slapen wat me met de rustige zee wel beviel. Tijdens mijn ontbijt de volgende ochtend zag ik een mama walvis met haar jong. We maakten een eerste stop om naar Whitehavenbeach te gaan. Het was alleen een beetje jammer dat het bewolkt en winderig was. Whitehavenbeach is zo bekend vanwege het hagelwitte zand wat zo wit is door de hoge concentratie van het mineraal silicum. Later op de dag toen het begon te regenen, ging ik snorkelen. Het was prachtig om in het heldere water allerlei soorten gekleurde vissen te zien. Die avond aten we weer op de boot en kon ik weer heerlijk slapen. De volgende dag zeilden we terug naar de haven van Airlie Beach waarna ik wel een warme douche kon gebruiken!

Magnetic Island

Mijn volgende stop was Magnetic Island. Dit is een prachtig eiland waar mooie wandelingen zijn. Op dit eiland was Kerstin, een vriendin,aan het werk bij een horseranch. Daardoor besloot ik een rit bij haar te gaan doen. We reden door de prachtige natuur met vlinders die om ons heen fladderden, over het strand en in de zee. Het was een leuke ervaring! Dit eiland was de perfecte plaats om lekker rustig aan te doen!

Cairns

Begin augustus kwam ik in Cairns aan waar het helaas de 1e paar dagen erg regenachtig was, maar gelukkig niet koud!

Cape Tribulation

Na een paar dagen besloot ik een trip te doen naar Cape Tribulation. We vertrokken ‘s ochtends met een bus naar een Wildlife Habitat waar ik veel Australische dieren kon bewonderen. Dit was ook mijn kans om kennis te maken met de boomkangaroo (ik wist niet eens dat die bestonden!) en je kunt je voorstellen waar ze leven! ;-) Daarnaast was er een Cassowary (lijkt op een struisvogel) waar je beter geen ruzie mee kunt krijgen. Hij kan namelijk dodelijke trappen geven met z'n poten. De volgende stop was bij Mossman Gorge. Hier maakten we een wandeling door het prachtige regenwoud. Daarna vervolgden we onze weg naar de Daintree rivier. Helaas kon ik geen kennis maken met Albert, een 5 m lange krokodil, maar ik kon een paar anderen bewonderen. Gelukkig bleven ze ver van de boot vandaan en viel niemand per ongeluk uit de boot! We vervolgden onze weg naar Cape Tribulation waar ik een nacht kon doorbrengen middenin het regenwoud. Ik heb het niet zo op het regenwoud, zelfs de planten kunnen gevaarlijk zijn!

Kuranda

Nadat ik weer terug was in Cairns besloot ik het regenwoud op een andere manier te ervaren. De heenweg zweefde ik 7,5 km in een kabellift over het regenwoud. De 1e stop was Red Peak waar ik een wandeling kon maken door het regenwoud en van de ranger kon leren voor welke planten ik moest opletten. De volgende stop was Barron Falls waar ik een prachtig uitzicht over de waterval had. De eindbestemming was Kuranda. Hier bezocht ik allemaal verschillende marktkramen en winkeltjes waar ze allerlei spulletjes verkochten. Op de terugweg ging ik met een trein door het regenwoud en zag ik het regenwoud van een andere kant. Na 1,5 uur was ik weer terug in Cairns.

Darwin

Na ruim een week in Cairns te hebben doorgebracht, vloog ik naar het tropische Darwin. Toen ik het vliegtuig uitstapte, was het benauwd warm met 35 graden.

Kakadu National Park

Vanuit Darwin ging ikeen dagtrip doen naar Kakadu. Dit natuurgebied is zo groot als Wales, dus je kan voorstellen dat ik maar een klein gedeelte gezien heb. We maakten een stop bij het bezoekerscentrum om wat meer achtergrondinfo te krijgen. Daarna hadden we een cruise over de East Alligator rivier met twee aboriginal gidsen. In deze rivier wil je zeker niet zwemmen, want ik zag op z'n minst 10 krokodillen vrolijk rondzwemmen en in de zon liggen! ;-) Hierna gingen we naar Ubirr. Hier zijn verschillende rotsformaties waar schilderingen van de aboriginals zijn terug te vinden. Onze laatste stop was bij Mamukala Wetlands waar verschillende vogels lekker aan het dobberen waren!

Alice Springs

Vanuit Darwin nam ik de bus naar Alice Springs. De reis duurde 21 uur en ik was nog steeds in dezelfde staat (Northern Territory), ongelofelijk!! Je moet bedenken dat Alice in het midden van Australie ligt wat beter bekend staat als het rode centrum. Het was daarom een tegenvaller dat het daar regende! Ik had het zelfs zo goed getroffen dat het sinds de blanken in Australie kwamen nog nooit zoveel had geregend in een jaar rondom Alice! ;-P Voor mij was het gebied rondom Alice daarom ook meer groen dan rood.

Rock Tour

Gelukkig was het prachtig zonnig weer toen ik mijn rocktour ging doen. We reden ruim 4 uur toen we bij Kings Canyon aankwamen. Dit is te vergelijken met de Grand Canyon en was erg indrukwekkend om te zien. We deden een wandeling van 6,5 km door dit geweldige landschap. Halverwege de wandeling kwamen we in de groene Garden of Eden terecht. Hier groeiden verschillende planten, bomen en was er een meertje. Hierna vertrokken we naar onze kampeerplek. Onderweg moesten we eerst hout gaan verzamelen voor het kampvuur van die avond. Bij onze kampeerplek aangekomen, werd het vuur aangemaakt en konden we ons warm houden bij het vuur. Deze plek was onderdeel van de een na grootste veeboerderij van Australie en de omvang is zo groot als Belgie! Na het avondeten kon ik lekker wegkruipen in mijn swag en in slaap vallen onder de miljoenen sterren. De volgende dag vertrokken we naar Kata Tjuta (ook wel bekend als de Olgas). Dit gebied bestaat uit 32 domes die voorvaderen van de aboriginals voorstellen. Hier deed ik de 5,5 km Valley of the Winds wandeling en die deed zijn naam eer aan. In de schaduw was het best fris. Het was weer een prachtige wandeling langs de verschillende domes. Hierna reden we naar het Aboriginal Cultural Centre waar ik meer kon leren over de aboriginals. Als een mannelijke aboriginal iets verkeerds heeft gedaan, krijgt hij een speer door zijn been gestoken. Al seen vrouw iets verkeerds doet, krijgt zij een speer door haar arm. Kortom je kan beter niets verkeerds doen, want tegenwoordig wordt dit nog steeds gedaan! Al worden de verwondingen nu behandeld in het ziekenhuis. Hierna vervolgden we onze weg naar Uluru (ook wel Ayers Rock). Eindelijk kon ik de rots met eigen ogen zien. Ik moet je alleen wel zeggen dat hij er op foto's beter uitziet dan in het echt! We deden een wandeling langs de rots en zagen plekken waar vrouwen onderwijs kregen en waar mannen ceremonies hielden. Hierna gingen we naar de plek om de zonsondergang op de Uluru te bekijken. Helaas waren er teveel wolken om dit goed te kunnen zien. Na het eten vertrokken we naar onze kampeerplek en kon ik opwarmen bij het kampvuur. Dit keer sliepen we op een camping met gewone faciliteiten. Weer kon ik gaan slapen in mijn swag. Middenin de nacht werd ik gewekt door de regen en besloot beschutting te zoeken. Die morgen was het nog steeds regenachtig waardoor we geen zonsopgang bij de Uluru konden zien. Ik besloot in de regen rondom Uluru te wandelen en wat was ik koud toen ik de 10 km volbracht had! Ik kon opwarmen met wat thee en we gingen op weg naar de camel farm. Daar kon ik mijn talenten beproeven in het rijden van een dromedaris. Het was heel comfortabel en ik kan het iedereen aanbevelen!! Het lijkt best veel op paardrijden. Hierna gingen we terug naar Alice en zat deze geweldige trip erop!

De volgende dag ben ik via Melbourne naar Brisbane gevlogen. Vanuit Brisbane heb ik de bus genomen naar Charleville waar ik weer op de boerderij ben. Ik heb alleen niet echt goed weer mee genomen en het regent hier vandaag bijna non stop. Mijn vakantie heeft me goed gedaan en ik ben weer zo goed alsgezond!

Om jullie er nog maar eens aan te herinneren, duurt het nog 1,5 maand voordat ik weer naar Nederland kom. Ik begin er naar uit te zien om iedereen weer te zien!! J Op 12 november zal ik weer voet op Nederlandse bodem zetten. Na 2,5 maand afkoelen, vertrek ik in januari weer naar Australie. Jaja je leest het goed. Ik kan dit geweldige land nog niet achter me laten en heb nog veel dingen die ik wil zien!!

Veel liefs Patricia