Hallo allemaal,

Dit is alweer mijn laatste weblog die ik zal schrijven in Ozzie. Nog 1 nachtje slapen en dan stap ik woensdagnacht om 0.05 uur op het vliegtuig naar Hong Kong. Daar kom ik aan rond 8 uur 's ochtends. Mijn aansluitende vlucht zal om 0.30 uur vertrekken naar Amsterdam. Als alles goed gaat, kom ik om 6.20 uur aan op Schiphol en kan ik eindelijk weer voet op Nederlandse bodem zetten! Het is hier in Perth nu 30 graden, dus ik zal wel eventjes moeten wennen aan het temperatuurverschil! ;-)

Na mijn vorige weblog heb ik nog een maand op de boerderij doorgebracht! In die tijd ben ik weer aan het werk gegaan tussen de schapen. Een van de boerderijen waar Warwick en ik werkten was in New South Wales. We waren 6 uur onderweg om er te komen, hiervan was 4 uur over zandwegen. De paarden Mel en Macho vergezelden ons en met de vrachtwagen over een natte onverharde weg zorgde soms voor spannende situaties! Dankzij Warwicks stuurmanskunsten kwamen we veilig op onze bestemming aan.

Naast het werken, waren we druk met de paarden. Op een dag besloten Warwick en ik een oefen 40 km te gaan doen met Mel en Macho. De eerste 20 km ging vlekkeloos totdat we bij de Warrego rivier aankwamen. Dankzij de regenval was het waterpeil wat hoger dan gebruikelijk. Ik volgde nietsvermoedend Warwick. Op een gegeven moment was het water zo diep dat de paarden moesten zwemmen. De jonge Mel had nooit eerder gezwommen en voor mij was het ook nieuw om met een paard te zwemmen. Mel ging al springend door het water en hierdoor viel ik in het water. Deze manier van een paard afvallen, kan ik iedereen aanbevelen!! ;-) We zwommen beiden apart naar de overkant en daar kwam ik erachter dat ik mijn stijgbeugels verloren had. Dat betekende met mijn natte pak en zonder beugels naar huis rijden. Op de terugweg namen we maar de brug om niet weer in de problemen te komen! ;-)

Halverwege oktober was een goed moment om de boerderij te verlaten, want het begint al erg warm te worden (30 graden in de lente!!) en de sprinkhanen zijn met velen vertegenwoordigd!

Fernvale

Het plan was om dinsdag 19 oktober voor 2 endurance weekenden (3 weken) naar Fernvale (1 uur ten westen van Brisbane) te vertrekken. Alleen 1-2 weken daarvoor waren er overstromingen in dat gebied. Het water bleek voldoende te zijn gezakt en op 19 oktober vertrokken Warwick, ik, Jim en 6 paarden naar Fernvale. Warwick reed met de vrachtwagen en paardentrailer en Jim (de hond) zat achterin bij mij inde auto. 800 km en 11 uur later kwamen we in Fernvale aan, wat een lange rit!

We logeerden bij Peter Toft die met zijn endurance paarden de hele wereld over reist. Een beetje gastheer konden we ons niet wensen! Hij heeft 2 plaatsen voor zijn paarden en wij logeerden bij zijn plaats (Banks Creek) waar de paarden bij kunnen komen van hun inspanningen. Pierre, een van Peters medewerkers, wachtte ons op in Fernvale en leidde ons naar de goede plek. De paarden waren blij dat ze hun benen konden strekken en in de heuvelachtige weides konden ze gelijk wennen aan de heuvels. We kampeerden in de vrachtwagen en waren van alle gemakken voorzien.

De volgende dag reed ik Polly en Warwick reed Blondie en leidde Strawberry en Nina. We hadden wat aanwijzingen gekregen van Pierre in welke richting we moesten gaan. We reden door verschillende weides en we kwamen maar geen bekend terrein tegen. Het begon langzaam donker te worden en we gaven toe dat we verdwaald waren! Op goed geluk vonden we de weg terug, maar het was nu echt donker! Onze geplande rit van een uur werd een 3 uur durende rit! Wat was ik blij toen we de lichten van het huis weer zagen! Op z'n minst waren we nu een stuk vertrouwder met de heuvels! ;-P

Eerste endurance weekend (22-24 oktober)

De volgende dag vertrokken we naar het centrum van Fernvale waar we het weekend zouden kamperen met de paarden. Van daaruit vertrokken de endurance ritten. Vrijdagmiddag vertrokken Warwick en ik met nog 30 anderen voor onze eerste 80 km. De 80 km was verdeeld in 3 delen van 30, 30 en 20 km. Tussen elk deel werden de paarden gecontroleerd door de dierenarts.

Ik reed deze dag Mel en ze was zo vol energie dat we de eerste 2 delen niet gewoon konden stappen. Het was voor ons een hele nieuwe ervaring om endurance in de heuvels te doen, want waar we normaal endurance doen is het vlak. Dat was ook waarom we naast de paarden de heuvels op liepen. Ik kan je vertellen dat het best een hele inspanning is, want sommige heuvels gingen steil omhoog en er kwam maar geen einde aan de beklimming! Na het eerste deel begon het donker te worden en moesten we met een hoofdlicht rijden om wat te kunnen zien. Gelukkig was het dit weekend volle maan. Na 5 uur rijden, hadden we de eerste 60 km voltooid. Dit keer kwam mijn paard niet door de controle aangezien haar hartritme hoger was dan toegestaan. Deze avond lag ik om 23 uur in bed en om half 4 moest ik weer opstaan om de paarden voor onze volgende 80 km te voeren. Om 5 uur 's ochtends vertrokken Warwick en ik met Blondie en Polly voor een nieuwe 80 km. Tijdens de eerste 30 km was het een aangename temperatuur, maar daarna begon het steeds warmer te worden. Na 60 km besloten we onze paarden terug te trekken om niet in de problemen te komen met de hitte. Wat was ik uitgeput na deze 120 km waarvan ik waarschijnlijk 20 km naast het paard de heuvels op- en afgelopen heb!

Banks Creek

Na dit weekend vertrokken we weer naar Banks Creek om 2 weken te gebruiken om de paarden te trainen voor het volgende endurance weekend. We trainden de paarden in de ochtend en de rest van de dag konden we lekker vakantie vieren. Lekker in de zon liggen, was niet verkeerd! Ik moest natuurlijk wel een beetje aan mijn kleur werken!;-)

Een van de paarden (Polly) was alleen kreupel getrapt door een van de andere paarden (Strawberry). Er is altijd wel wat te beleven met de paarden! Gelukkig was ze op tijd weer beter voor het volgende endurance weekend. Tijdens de 2 weken namen we ook een kijkje bij de stal van Peter. We konden wat meer leren over hoe hij zijn paarden traint en ze fit houdt.

Op woensdag 3 november waren we eventjes naar het centrum van Fernvale geweest. Op de terugweg zagen we een wilde koala hoppend over de weg. Dit was de eerste keer in Australie dat ik een koala zo actief heb gezien, normaal zie ik ze alleen maar slapen! ;-)

We kwamen die avond terug bij Banks Creek toen het al donker was. We hadden Mel en Macho in de grote weide, maar we zagen alleen Macho. Hij was aan het hinniken en we besloten uit te zoeken waarom hij dat deed. We keken de hele weide rond en toen hoorde Warwick het zachte gehinnik van Mel. Ze was uitgegleden in een greppel en lag op haar rug met een van haar benen verstrengeld onder haar. Ik haalde hulp en met hulp van 2 anderen konden we haar bevrijden. Ze stond niet echt stevig op haar benen, maar gelukkig had ze niets gebroken. Ik was echt zo geschrokken en als we haar die avond niet hadden gevonden, was ze er nu niet meer geweest! :-(

Tweede endurance weekend (5-7 november)

De volgende dag reden Warwick en ik Polly en Strawberry en leidde Warwick Mel naar het centrum van Fernvale. De beweging deed Mel goed, maar ze had nog steeds erg veel pijn! De andere paarden brachten we met de vrachtwagen. Deze donderdag kwam Kerstin om ons te vergezellen tijdens het weekend. Op vrijdag reden we onze eerste 80 km met Macho, Nina en Polly. Ik kies altijd de meest drukke paarden, want Polly was niet normaal te rijden de eerste 60 km. We eindigden de 80 km na 7,5 uur en ook de laatste controle kwamen de paarden succesvol door. Rond 1 uur 's nachts konden we tevreden in bed kruipen.

De volgende dag deden Kerstin en ik 80 km met Blondie en Strawberry. Dit keer ging het allemaal wat langzamer en we deden er 8,5 uur over. Om half 2 's nachts hadden we de laatste controle en deze doorstonden we ook succesvol. Het was een zeer geslaagd weekend met alle paarden die hun 80 km succesvol volbrachten! Na deze 160 km heb ik het paardrijden wel eventjes gehad! ;-) We vierden onze successen met een fles rum en daarna sliep ik als een roosje! ;-)

Perth

Afgelopen maandagochtend vloog ik van Brisbane naar Perth en daar ben ik nu! 5 uur in het vliegtuig zitten om van de ene naar de andere kant van Australie te vliegen!

Ik wil iedereen bedanken voor de reacties en emails die ik tijdens mijn verblijf in Australie heb mogen ontvangen!! Ik vond het leuk om op de hoogte te blijven van de belevenissen van iedereen! Ik zie er naar uit om iedereen weer te zien en al mijn ervaringen met jullie te delen!

Heel veel liefs en tot snel!!

Patricia