G'day mates!!

Het is weer lang geleden dat ik mijn vorige verhaal gepost heb en er is weer van alles gebeurd om met julie te delen, dus bij deze weer een nieuw verhaal.

Mijn nieuwe avontuur begon op 14 maart toen ik na een busrit van 12 uur in Charleville aankwam. Kate stond me daar samen met de kids (Abby en James) op te wachten. De kids begonnen gelijk al honderduit tegen me te kletsen en ik kan jullie vertellen dat ze daar sindsdien niet meer mee opgehouden zijn.

Gedurende mijn 1e 3 weken zagen mijn dagen erhier als volgt uit:

Rond 6 uur werd ik elke ochtend gewekt door het wilde gespeel van de kids van 4 (Abby) en 5 (James). Ik heb hier helemaal geen wekker meer nodig! ;-) Na het ontbijt gingen we de paarden voeren. Elke dag mocht ik met de quad naar de paarden scheuren, nu weet ik ook hoe zo'n ding werkt!:-)Er zijn hier 16 paarden en 1 veulen waarvan we er 9 rijden. Naast het voeren moesten we de hokken schoon maken. Als dit allemaal gedaan was, gingen we de paarden rijden. Meestal reed ik samen met Kate of een andere backpacker die hierwas de paarden. Op dit moment zit ik hier met een Duits meisje (Heiki) en de 1e week was er een Nederlands meisje. We reden hier door de geweldige natuur en gedurende onze ritten kwamen we regelmatig kangaroos en duizenden libelles, spinnenen sprinkhanen tegen. Tot nu toe heb ik zelfs 3 keer een slang gezien en ik kan je vertellen dat je niet gebeten wil worden door een slang hier!! Gelukkig waren ze sneller weg dan dat ik kon realiseren dat er een slang was. De natuur is hier verder vol met cactussen, een paar bomen en vooral heel veel gras. Meestal reden we 1 of 2 paarden per dag. Naast het rijden, deed ik meestal wat klusjes, zoals het gras onder de omheining maaien en de waterbakken schoonmaken. Na de lunch hadden we siesta waarin ik boeken kon lezen, een film kon kijken of een fietstochtje naar de stad kon maken. Je ziet hier haast geen mensen fietsen en waarschijnlijk dachten ze dat we een stel toeristen waren! ;-) Het eind van de middag voerden we de paarden weer. En hoe kon ik een dag beter afsluiten dan met een huisgebrouwen biertje?! ;-) Ik vind het nu zelfs beter smaken dan ander bier. ‘s Avonds keek ik meestal wat tv of las mijn boek en daarna was het weer bedtijd.

Gedurende de 3 weken mocht ik samen met Kate, Heiki en de kids ook een bezoekje brengen aan 1 van de scheerschuren waar de vader (Warwick)doordeweeks aan het werk is. Over de rit waar we drie uur over moesten doen, deden we 6 uur!! Tja we waren maar een beetje verdwaald.... en telefoons hebben geen bereik in de outback en het leek alsof de mensen, waar we om hulp wouden vragen, gevlucht waren... Toen we eindelijk bij de scheerschuur aankwamen, mocht ik ook proberen om een schaap te scheren. Het was niet echt een succes, want ik was eerder bang dat ik het schaap pijn zou doen... Misschien probeer ik het later nog eens. Gelukkig deden we over de weg terug maar 3 uur! ;-)

Met Pasen heb ik samen met Heiki een bezoekje gebracht aan de rodeo in Eromanga. Als je in dit dorp achterin het politiebureau staat, ben je het verst van de kust verwijderd in Australie. Dit betekent ong. 1300 km. van de kust vandaan, dat zijn nog eens afstanden!! ;-) Ik heb dit doel trouwens maar aan me voorbij laten gaan!! ;-) De rit naar Eromanga kostte ons 3 uur en we passeerden slechts 1 ander dorp. Je kunt hier echt kilometers rijden, voordat je een dorp of een auto tegenkomt. Je komt meer dieren tegen die soms vrolijk over de weg wandelen. De hele middag hebben we naar cowboys gekeken die hun kunsten lieten zien op stieren, koeien en paarden. Ik zou sneller in het zand beland zijn, dan de meeste van hun deden. ‘s Avonds was er een band en aangezien we mixten met de juiste locals hadden we altijd wel wat te drinken in onze handen! ;-) Die nacht kampeerden we in het tentje van Heiki wat voor mij weer een hele nieuwe ervaring was. De volgende dag werden we al om 7 uur gewekt en besloten we naar wat motercrossen te gaan kijken voordat we weer richting Charleville gingen.

Na de Pasen hadden de kids een weekje vakantie wat ze graag wouden doorbrengen bij paps in een scheerschuur. Aangezien ik altijd in ben voor nieuwe dingen besloot ik een weekje mee te gaan als nanny! ;-) Het was een leerzame week, maar ik was blij toen de week weer voorbij was! Soms kunnen ze zo onweerstaanbaar irritant zijn!! Gedurende deze week kon ik ook mijn talenten beproeven als rausie! Dit betekent dat ik het wol, wat de scheerders scheren, moest oppakken en naar een tafel moest brengen waar de viezigheid verwijderd werd. Toen ik de anderen dit zag doen, leek het een makkie. Maar dat was nog eens afzien... De rest van de week heb ik mijn technieken kunnen verbeteren van het wol oppakken en op de tafel gooien, dit gebeurt namelijk met een bepaalde techniek die sommigen onder de vingers krijgen door het vaak te oefenen. Niet alleen de techniek maakt het zwaar, maar soms weegt een hoop schapenwol best veel. Daarnaast deden de 6 scheerders 2-3 minuten over een schaap, dus je kan uitrekenen dat dat heel wat wol oplevert! Tiijdens deze week mocht ik ook getuige zijn hoe Warwick een schaap eigenhandig doodde en in stukken sneed. Vooral het deel waarbij hij alle organen van het schaap verwijderde, was favoriet bij mij! ;-P Na dit gezien te hebben, keek ik heel anders naar de levende schapen en wist meer over hoe ze er van binnen uitzien! ;-)

De voorgaande week had ik bewezen talent te hebben als rausie en ik mocht nog een weekje aan het werk om het echte vak te leren. De andere rausies leerden me wat nieuwe dingen en naast het wol oppakken moest ik nu ook de viezigheid van de wol verwijderen en de vloer rond de scheerders een beetje netjes houden. Als ik julie nog niet heb kunnen overtuigen waarom dit werk zo onweerstaanbaar is, dan zal ik dat hieronder bewijzen! ;-P

• Ik mag met mijn handen graaien in wol wat doordrongen is van de vliegen, wormen en andere vieze beestjes!
• Als een schaap te diep geraakt is bij het scheren en het bloed eruit spuit, ben ik getuige hoe de scheerder naar eigen creativiteit het schaap dicht naait!
• Ik kan meer leren over wat een schaap met zich mee sleept in zijn wol, zoals poep en pijnlijk prikkelende stekels!
• Om 4 uur opstaan om ervoor te zorgen dat ik om kwart voor 5 aan het werk kon. Gelukkig is dit alleen als we een klus klaar moeten maken.
• Ver weg verwijderd zijn van de bewoonde wereld waardoor een telefoon niet werkt en ik mijn avonden vul met boeken lezen, ipv. tv kijken of Internetten

Kortom dit is HET outback baantje waar iedereen van droomt! Gedurende de avonden sliep ik op een bed in een houten hok van 12 m2 waar de muggen me elke dag weer wisten te vinden! Mijn buurman had meer problemen met de kikkers die ervan houden om overal in en op te kruipen. Gelukkig hoefde ik me deze dagen geen druk te maken om eten, want 5 keer per dag werd me wat te eten voorgeschoteld. De kok wist wat lekker was en bakte regelmatig heerlijke muffins, cakes en taarten!! Jammie!!

Aangezien mijn baas nog steeds tevreden was over mijn functioneren, had ik na deze week weer een nieuw baantje. De scheerders scheerden de kont van de schapen en ik mocht de poep en andere rotzooi van de wol scheidden. Ik moest de hele dag in de felle zon werken, maar gelukkig is het nu herfst hier. De dagtemperatuur is MAAR 30 graden ipv. de 50 graden wat het zomers kan worden!! Gelukkig had ik veel water tot mijn beschikking om niet uit te drogen. Soms was het alleen frusterend dat de schapen precies het tegenovergestelde doen van wat je van ze wil! Deze week sliepen we bij de mensen van de farm in huis en kookten zij ons eten. De chocolade cake was echt verrukkelijk!! Al dat heerlijke eten is niet goed voor mij. ;-P

Sinds zondagavond ben ik weer terug bij Kate, Warwick en de kids. Deze week zal ik mijn tijd vullen met de paarden rijden en andere klusjes die hier gedaan moeten worden. Ik begon maandag gelijk met het rijden van 3 paarden, dus dat was een mooie binnenkomer!! ;-) Over een maand heb ik mijn eerste lange afstandsrit van 40 km. Dat wordt 2 dagen 3 uur in het zadel zitten waarvoor ik nu maar alvast mijn conditie aan het verbeteren ben met hardlopen! Die ritten zijn waar we al het werk voor doen, dus die wedstrijd zal bewijzen of we goed bezig zijn. Doordeweeks zal ik de komende 3 weken te vinden zijn ergens tussen de schapen en in de weekenden tussen de paarden. Mijn plan is om hier in ieder geval t/m september te blijven en het werken en paardrijden te combineren.

Ik heb het hier in ieder geval nog erg naar mijn zin en zie wel wat er allemaal op mijn pad komt!! Ik heb ook mijn 1e ervaringen gehad met het rijden aan de linkerkant van de weg en het gaat me heel goed af. Zolang ik blijf nadenken wat ik doe, zal er niets gebeuren. Het is wel wennen dat ik met mijn linkerhand moet schakelen en de knipperlichten aan de rechterkant zitten. Regelmatig bewegen de ruitenwissers als ik wil afslaan, aangezien die aan de linkerkant zitten en ik dat gewend ben! Tja dat houdt het spannend!! ;-)

Veel liefs