G'day mates!!

Deze week was ik aan het bedenken wat ik allemaal gedaan heb sinds mijn vorige weblog en dat werd weer een hele lijst die ik graag met jullie wil delen. De tijd vliegt hier echt voorbij en ik was verrast dat het alweer 2 maanden geleden was sinds ik mijn vorige verhaal geschreven heb.

In deze 2 maanden was ik doordeweeks meestal tussen de schapen aan het werk. Meestal vertrokken we aan het begin van de week weer richting een nieuwe farm, dus zodoende heb ik al veel kunnen zien van de outback van Queensland. Elke farm is anders en bezit meer dan 10.000ha aan land. Dan is mijn vader met z'n 36ha maar een mini agrarier!! ;-P Ongelofelijk wat een verschillen er zijn tussen Australie en Nederland! Een paar weken geleden moesten Warwick en ik 5,5 uur rijden om bij ons werkadres te komen! In die tijd zou je NL haast kunnen doorkruisen!! We vertrokken daarom ook al zondagmorgen om voor het donker alles op te kunnen zetten. Gelukkig hoeven we normal maar 2-3 uur te rijden om bij een nieuwe farm te komen. De laatste paar weken namen we ook 2 paarden mee naar het werken, aangezien Warwick z'n net zadelmak gemaakte paard regelmatig moest rijden. Dit betekende dat we na een dag hard werken pas konden relaxen als we de paarden gedaan hadden. Op 1 van de dagen vertrokken Warwick en ik rond half 6 voor een ritje over zandheuvels. Het begon al snel donker te worden aangezien de zon rond kwart voor 6 onder gaat. Ik vertrouwde Warwick dat hij, als een echte man(?!),de weg wel terug zou kunnen vinden, hmm... We hadden alleen geen licht bij ons en Warwick gaf na een tijdje toe dat we toch wel een beetje verdwaald waren! Aangezien het daar heuvelachtig was, konden we geen lichten van de farm zien. Gelukkig hoorden we honden blaffen bij de farm en konden we zo onze weg door de duisternis weer terug vinden! Sindsdien hebben we altijd licht bij ons en nemen we dezelfde weg terug als we heen gekomen zijn. Bij een andere farm werden we achtervolgd door een kudde nieuwsgierige koeien die de hond (Trim) de stuipen op het lijf jaagden. Toen we bij de laatste farm aan het werk waren, besloten we pas rond 19u te gaan rijden. Gewapend met onze lichten op onze caps konden we alvast oefenen voor onze volgende endurance rit die waarschijnlijk al start om 6u ‘s ochtends.

Dat brengt mij terug naar het weekend van 22 en 23 mei. Mijn 1e endurance avontuur stond op het programma. Op vrijdag brachten we de paarden naar het endurance terrain waar we de paarden ‘s middags moesten laten checken door de veearts. Hij checkte de paarden en keek of ze niet kreupel waren. De volgende dag startte ik met Bickey om 10u met de 2 andere backpackers Heike en Kerstin. We reden door de geweldige natuur met kangaroos, loslopende paarden en koeien en volgden de pijlen die ons de weg wezen. Elke 10 km was er een checkpoint waar de paarden konden drinken en die controleerden of we niet smokkelden. Na ruim 4 uur en een zere kont hadden we de 40 km volbracht. De paarden werden weer gecontroleerd door de veearts en Bickey en ik doorstonden de test positief!! Mijn 1e 40 km was succesvol geeindigd. Toen ook de anderen terug waren van hun 80 km rit brachten we de paarden naar huis en haalden we de nieuwe paarden voor de volgende dag. Ik mag pas een 80 km rit doen als ik 2x 40 km succesvol volbreng. Nadat we de paarden hadden, moesten we ze weer laten controleren door de veearts. HIerna was de dag bijna voorbij en kroop ik na het avondeten in mijn swag voor een nacht in de buitenlucht onder de sterren. Voor de mensen die niet weten wat een swag is: Een swag bestaat uit een matras, beddengoed en een canvas cover waardoor je geen tent nodig hebt om jezelf warm te houden. Er zijn hier zo ongelofelijk veel sterren dat het geweldig is om buiten te kunnen slapen. De volgende dag zadelde ik Beam voor de volgende 40 km. Beam was 2-3 weken voor de endurance niet gereden vanwege een blessure dus het was een snel begin van de rit. We deden vandaag een andere route en kwamen weer door een heel afwisselend en mooi gebied. Sommige stukken waren langs de weg en andere door weides. Ik wist niet dat er zo'n afwisselende natuur zo dichtbij is. We deden er weer ruim 4 uur over en hadden een half uur om de paarden te wassen en eten te geven voordat we de eindcheck hadden. Ook deze doorstond ik succesvol, dus niets staat mij meer in de weg om 11 juli 80 km te gaan doen met het jonge paard Mel. Mijn 1e ervaringen met Mel waren stuiterend, maar langzamerhand beginnen we aan elkaar te wennen.

Naast het werken en hetpaardrijden is er altijd nog wat tijd over voor het integreren in de locale activiteiten! ;-) Een maand geleden was er een show in Charleville waarbij mannen gingen darten met bijlen (outback variant! ;-P), een man showde de meest dodelijke slangen die we in deze omgeving tegen kunnen komen (gelukkig waren de laatste 2 slangen die ik zag dood en ik heb er nog maar 4 gezien! ;-P), konden mensen taarten en cakes bakken om prijzen te winnen (gelukkig konden we een paar lekkernijen op de kop tikken toen ze ze tijdens een veiling gingen verkopen!!), was er kermis, waren er verschillende activiteiten met paarden en sheepdogs en tot slot was er een rodeo en daarna party time!! Het voordeel is dat je hier in de winter geen party outfit hoeft te hebben, want je moet gewoon zoveel mogelijk kleren aantrekken. Alle activiteiten hier zijn buiten en ik begin me er al op te kleden met min. 4 lagen over elkaar. Overdag daarentegen is het zomers warm en loop ik in mijn shirt en korte broek. De volgende activiteit die op het programma stond was de ‘Quickshear'. Alle locale scheerders kwamen richting Charleville om te laten zien hoe snel ze konden scheren. Het record was rond de 20-30 sec. voor 1 schaap!! Ongelofelijk!! De winnaar won na 4 schapen scheren ong. 1400 euro, das nog eens snel verdiend!!

Om verder te integreren in de locale activiteiten stond afgelopen maandag vee drijven op het programma. We vertrokken ‘s ochtends vroeg naar de oom van Warwick. Daar moesten we een kudde van 60 koeien van een weide 14 km naar huis drijven. Kerstin, Warwick en ik waren te paard en we ondersteunden Trevor met z'n quad en z'n honden. We moesten ze eerst bij elkaar drijven en daarna dreven we ze richting Trevors huis. We communiceerden via een radio, zodat we ook wisten wat we moesten doen. Het was goed om te beginnen met 60 koeien, want dat is tenminste nog een beetje overzichtelijk. De volgende keer moeten we een kudde van 400 stuksjong veedrijven! Toen we klaar waren, konden we kennis maken met de beroemde stier Buzz. Hij is half zadelmak en ik kon m'n talenten in het berijden vanstieren bewijzen. Gelukkig ging het allemaal rustig aan en bleef ik erop zitten! HIerna gingen Kerstin en ik Buzz rijden zonder zadel, dat was zeker een bijzondere ervaring. Bij elke stap die hij maakte, schommelde ik van de ene naar de andere kant.

Op dit moment ben ik nog een weekje vrij van mijn werk en kan ik mijn tijd vullen met het trainen van de paarden voor de 80 km. en het verzorgen van de andere dieren. Ik zit hier nu samen met een Duits meisje Kerstin en we kunnen het supergoed met elkaar vinden. We zijn alleen allebei het huis uit geschopt (;-P) en wonen nu in de caravan naast het huis. Het is van alle gemakken voorzien. Het is fijn om mijn eigen plekje te hebben als ik ff genoeg heb van de kids of van de andere mensen om me heen.

Zoals julie kunnen lezen, verveel ik me nog steeds niet en heb ik het nog steeds erg naar mijn zin!! Ik zal op deze farm blijven t/m halverwege augustus en vanaf dan ga ik weer reizen. Dan staat er 3 maanden reizen op het programma voordat ik op 11 november vanuit Perth terugvlieg naar Nederland. Ik zal dan vrijdagochtend 12 november op Schiphol landen.

Heel veel liefs en een knuffel vanuit Ozzie

Trish